چقدر زمان  زود می گذرد. پسر من امسال به مدرسه رفت.یعنی الآن کلاس اوله.چه حس قشنگیه ...هر کسی باید خودش تجربه کنه تا بفهمه...خودش هم خیلی مدرسه رو دوست داره.قبل از اینکه بخواهم چیزی بنویسم  احساس می کردم که حرف های زیادی برای گفتن هست اما همه ،ناگهان رفت و هیچ چیز از آن ها باقی نمانده .

اما مهم این است که آریا به مدرسه رفته و به قول خودش دبستانی شده.

پسر من بزرگ شده...همین.

ماه رمضان امسال اون شور و حال سال های قبل رو ندارم.البته وقتی به اطراف خودم نگاه می کنم می بینم که دیگران هم همین طورن.تنها حسی که وجود داره ،پر کردن یخچال هاو فریزر هاست.

ماه رمضان ماه میهمانی خداست.ماه رمضان ماه برکت است.

پسرک از میان مدادرنگی هایش ،مداد سیاه را برداشت وروی کاغذ خط صافی کشید.از یک گوشه کاغذ تا آن گوشه .پیرمرد صبر کرد تا پسرک باز هم چیزی بکشد.

انتظار طولانی شد.

پیرمرد پرسید:این خط چیه پسرجان؟

پسرک گفت:این ضربان قلب توست.الان صاف شده.قلبت نمی زند.تومرده ای.

با انتخاب رنگهای خانه ام ،هرگوشه این خانه یک حس خاص دارد. دلم می خواست رنگ خانه ام با خانه های دیگر متفاوت باشد.اتاق آریا ترکیبی از رنگهای زرد و نارنجی است و هر کسی که وارد اتاقش می شود پر از انرژی می شود. اتاق ما سبز است.سبزی ملایم و خوشرنگ که در آن احساس آرامش به انسان دست می دهد.هال و پذیرایی هم رنگ سوسنی بسیار ملایم .این رنگ این قدر آرام بخش است که همه  می گویند انگار وارد یک فضای متفاوت و رویایی شده ای .خانه من فقط یک چیز کم دارد و آن هم یک باغچه است.اگرباغچه داشتیم خانه ما گلستان می شد.............

 تنبل شده ام. خیلی تنبل. قبلا" که فاصله خانه تا اداره دورتر بود زودتر به همه کارهایم می رسیدم و سر وقت اداره بودم اما حالا هر روز تقریبا دیر می رسم.این فقط نشانه تنبلی است.همین.

چند روز پیش آریا رو به مهد کودک می بردم که گفت :مامان ای کاش من اسپایدرمن بودم.گفتم چرا اسپایدر من؟عکسی تبلیغاتی را که به فاصله حدودا" چهار متری از زمین به دیوار یک ساختمان چسبانده شده بود نشانم دادو گفت:اگر اسپایدر من بودم می توانستم از دیوار بالا بروم و آن عکس را بکنم.

دیروز آریا دوره پیش دبستانی اش را رسما" تمام کرد و به قول خودش فارغ التحصیل شدو جشن فارغ التحصیلی داشتند.این هم عکسی از پسرم با دوستانش